1. Οπτική επιθεώρηση: Παρατηρήστε εάν η επίστρωση είναι λεία και ομοιόμορφη και εάν υπάρχουν ελαττώματα όπως φυσαλίδες, ρωγμές ή ξεφλούδισμα.
Ελέγξτε αν το χρώμα είναι ομοιόμορφο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή σε αδύναμα σημεία όπως γωνίες και συγκολλήσεις.
2. Μέτρηση πάχους:
Μετρήστε το πάχος της επίστρωσης χρησιμοποιώντας μετρητή πάχους ξηρής μεμβράνης ή μετρητή πάχους υγρού φιλμ για να βεβαιωθείτε ότι πληροί τις απαιτήσεις σχεδιασμού (όπως τα πρότυπα ISO, ASTM).
Μετρήστε σε πολλά σημεία (προσήνεμη πλευρά, υπήνεμη πλευρά, συγκολλήσεις κ.λπ.) και υπολογίστε τη μέση τιμή και την απόκλιση.
3. Δοκιμή πρόσφυσης:
Δοκιμή αποκοπής-: Κόψτε ένα πλέγμα με ένα μαχαίρι, εφαρμόστε ταινία και, στη συνέχεια, ξεφλουδίστε το για να ελέγξετε εάν η επίστρωση ξεκολλάει.
Δοκιμή έλξης-: Χρησιμοποιήστε εξειδικευμένο εξοπλισμό για τη μέτρηση της αντοχής αποκόλλησης της επίστρωσης.
4. Δοκιμή χημικής αντίστασης και αντοχής στις καιρικές συνθήκες:
Εκθέστε το δείγμα σε όξινα, αλκάλια, διαλύματα άλατος ή φυσικό περιβάλλον και παρατηρήστε εάν η επικάλυψη αλλάζει χρώμα, φυσαλίδες ή κιμωλίες.
5. Ηλεκτροχημική δοκιμή και δοκιμή ψεκασμού αλατιού
Αξιολογήστε την απόδοση αντίστασης στη διάβρωση χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία ηλεκτροχημικής αντίστασης (EIS).
Η δοκιμή ψεκασμού αλατιού προσομοιώνει ένα θαλάσσιο περιβάλλον, παρατηρώντας διάβρωση ή δημιουργία φυσαλίδων.
6. Επιθεώρηση επί τόπου-
Μετρήστε τακτικά το πάχος της επίστρωσης και την πρόσφυση χρησιμοποιώντας φορητά όργανα, καταγράφοντας τις αλλαγές στην κατάσταση της επίστρωσης.
Προφυλάξεις:
Καθαρίστε την επιφάνεια πριν από τη δοκιμή για να αποφύγετε τη σκόνη και το λάδι να επηρεάσουν τα αποτελέσματα.
Το όργανο χρειάζεται τακτική βαθμονόμηση για να διασφαλιστεί η ακρίβεια των δεδομένων.
